interview for Robex Lundgren Musik blogg (december 2014):

What's the name of your band? Garden of Sadness.
How was the band formed? After a period when I tried to create a few bands with friends, I simply started to composing and recording some music alone. When the four songs were finished, I decided to release it with Garden of Sadness name as the first demo. That's the way the project was born.
Can you tell about your band? It's an one-person depressive black metal project founded in 2002.
Where are all band members from?/Who does what in the band? I'm the only member so I'm doing everything by myself. I live in Katowice, Poland now.
What was the ambitions of the band when you started? No particular ambitions. Just to express myself and release my feelings.
Could you explain your music to someone that haven't heard you? It's hard to explain, I don't like to describe my music. But I'll try... It's depressive black metal in slow/mid tempos, a little monotonous, with a little "muddy" sound and with some dissonant riffs. I tried to create an atmosphere of total resignation and hopelessness, because I feel same every day. I hope I succeed with this assumption, because some people said me that they felt my music in just that way.
Where was your first gig? I don't play gigs. First of all, I wouldn't feel comfortable on the stage and second, I think that the type of music I play doesn't fit for gigs. It's better to listening while being alone.
Who writes your songs?/ who writes the music who writes lyrics? All music & lyrics are written only by me.
Who has the best since of humor in the band? Me, because I'm the only member. My sense of humor is a little weird, usually bitter and ironic, and sometimes complete fucked up.
What's good/bad with the band?/What genre do you feel you are? I'm describing my music as a depressive black metal. What's good and bad with my project? I think the good thing is that I play the music exactly in the way I feel, without looking on any trends, opinions etc. The bad thing is that I have growing problem with motivation to work.
Why did you pick that particular style?/What are your songs about? Because I feel that style fits best to things which I want to express. My songs are about pain and fear of everyday life, total hopelessness and apathy. About somebody who is defeated and crushed by life, but still have to take another endless hits from it.
Do you write your own material or mainly covers? Only own material.
Have you made any albums?/If yes what are they? I released only one full album so far - "Travesty of a Human Being" in 2009. Besides it, I released three demos and three split albums. I don't set the boundaries between all these - I consider all my releases as equally important.
Do you have any clips on YouTube? No official clips, but people sometimes are uploading some of my music there on their own.
How old are you?/What got you started in music? I'm 31. I have got interested in music as a young child thanks to my older brother (Depeche Mode fan) and my older cousin (Iron Maiden fan). After a few next years I have sink into it for seriously.
At what age did you start playing? When I was about 12 (keyboard) and 16 (guitar).
What year was the band started? In 2002.
Which band is the best you´ve seen? You mean live seen? I don't like concerts at all and I was only on a few gigs in my life. For example, Kat & Roman Kostrzewski performance was quite good.
What are the plans for the rest of the year? I'm working on second full album now. To be precise, music was recorded some time ago, but I still didn't record vocals.
What are your goals with your music? Simply to express my feelings, nothing more.
When did you decide to go all in for the music? I'm not go all in for the music. It's only a part of my life that helps me to still exist in one way, besides other ways.
Is it easier to get your inspiration from older bands or from bands more modern? I don't divide bands for older and modern. Bands are good or bad for me, regardless of their age. The only difference is that nowadays is much harder to find interesting bands due to growing amounts of these bands.
What are your sources of inspiration? I'm not sure that "inspiration" is a good word. My music is rather a temporary escape from my shitty, hopeless life.
What's the first step when making a new song? Usually, creating a first guitar riff during free playing which sounds good for me and being adequate to my style.
How do you feel about the downloading of music instead of buying albums? I fully support downloading my music for free. I see nothing wrong with downloading music of other artists as well.
What would be your dreams for the band? Nothing special, just trying to still exist and finding enough force to still making music.
Besides your own music, what genres and bands do you listen to? Still listening to some depressive BM, but less than once and mainly the bands which I have discovered a few years earlier (for example Wigrid, Xasthur). Besides it, some "standard" BM and some atmospheric BM. Sometimes a little (mainly old) thrash and death. Also punk, crust and broadly defined electronic music as well.
What do you hold most dear? Everything that allows me to forget about this fucking world, even for a moment.
What would be your greatest fears for the future? My life and my future in my present situation.
What songs and what years were they released? Too much to write it here. Complete discography with full tracklists is on my personal website.
Have you been part of any other projects? Yes, my other projects at this moment are Algorithm ov Void (depressive industrial minimalist BM with cosmic themes) and Among the Rotting Trees (instrumental atmospheric BM).
Have you been in any other bands? I tried to play in a few bands when I was younger, but I feel better when working with myself only.
What do you work with outside of the band and the music? None at this moment, my personal situation is very complicated.
What would you do if there was no music? I don't know, I would probably try to express myself by other form of art.
How important are your fans? I haven't many contact with fans, but if somebody writes to me and sends a few words about my music, it's very glad and important for me.
What's the funniest/most memorable thing a fan has done for you? There was nothing special, just some e-mail contacts (but as I said before, still very important for me).
How often do you rehearse? Very variously. Sometimes every day and sometimes I don't touch the guitar during whole year. Depends of my mood and motivation.
Where do you rehearse? Only in home.
Name 2 of your own songs you like at the moment? Hard to say, I haven't my favorite or most memorable songs. I treat my materials as an whole and I don't like to extract particular songs from it.
What drives a band that isn't all that famous and renowned to try to make a living on their music and to keep playing? I don't play for money nor fame but only to express my feelings. My work is extreme unpopular and I'm aware of it.
Do you have any webpages? Yes, official webpage is: FB page is:
Any pearls of wisdom for all other bands out there? I don't like to give any advices to others. Everybody should do what he considers as right for him.
How do you view the music industry of today? From one side, mainstream becoming more and more commercial. From other side, underground creating huge amount of clone bands. It's very hard to find something interesting in music nowadays. I'm searching for a new bands much less than earlier.
What advice would you like to give other bands? Create the music that you want to play, not that other people would like to listen.
What are the biggest obstacles for a band? For me, lack of power to working and lack of motivation to finish previously started work.
How would you describe your sound in one sentence? I don't know, I just say depressive black metal.
What is your favorite crappy instrument? I don't consider any instrument as crappy.
What was one of the most quarrelsome times for you in the band? I'm the only member of my project so there are no such conflicts. It doesn't mean that there is no other problems. I thought about throw it all away a few times in the past.
Robex Lundgren

interview for MachineGun Zine nr 4 (october 2009):

Czy można lubić depresyjny black metal? Nie wiem. Wiem natomiast, że można w tej muzyce odnaleźć piękno. To piękno odnalazłem w Garden of Sadness. Zapis mojej rozmowy z Markiem - założycielem i jedynym członkiem projektu - poniżej.
Nie tak dawno wydany został Twój debiutancki LP "Travesty of a Human Being". Jesteś zadowolony z efektu finalnego? Materiał na ten album powstawał w sumie przez trzy lata. Praca nad nim była bardzo rwana, były takie okresy gdy w kilka dni powstawała znaczna część tego co możesz usłyszeć, były i takie gdy przez naprawdę dłuższy czas następowała stagnacja w tworzeniu. Taka już specyfika jednoosobowych projektów muzycznych, nie goni czas, nie trzeba wyrabiać się z materiałem na próby, po prostu chwyta się za gitarę i tworzy wtedy, gdy się tego potrzebuje... Album zawiera osiem kompozycji i czasowo wyszedł mi dość długi, bo trwa ponad godzinę. Ogólnie z efektu końcowego można powiedzieć, że jestem zadowolony, gdyż poza małymi niedociągnięciami, których w sumie nigdy nie da się uniknąć jeżeli nie nagrywa się wszystkiego po pięćdziesiąt razy, udało mi się osiągnąć to co sobie zakładałem i sam po tym albumie oczekiwałem, no i mimo tego, że tyle czasu to trwało, udało się to wszystko doprowadzić do końca.
Album nagrałeś w lipcu bieżącego roku. Czy lato to dobry moment na nagrywanie depresyjnej muzyki? A może pora roku i pogoda nie mają wpływu na Twoją wenę? W sumie nigdy wcześniej o tym nie myślałem, ale gdy tak spojrzeć na pory roku, w których nagrywałem moje cztery dotychczasowe materiały wygląda to w ten sposób: jesień - zima - wiosna - lato. Ciekawie się to ułożyło, jednak to po prostu zwykły przypadek. Moment, w którym zabieram się za rejestrację utworów jest po prostu konsekwencją tego, że zakończył się już proces komponowania i czas na nagrywanie i nie inaczej też było w wypadku długogrającego debiutu. Myślę, że lato to tak samo dobry moment na nagrywanie takiej muzyki jak i każdy inny, po prostu nie ma to dla mnie znaczenia, gdyż emocje, które powodują że gram to co gram są niezależne od pór roku. Owszem, chłód i deszcz czy też śnieg za oknem tworzą fajną przygnębiającą atmosferę, jednak myślę, że tym, który siedzą w tym bagnie na stałe, w kwestii komponowania czy nagrywania muzyki w zależności od aury jest chyba raczej wszystko jedno... Osobiście jednak bardzo lubię chłodne, deszczowe dni, najlepiej się wtedy czuję.
Jakie opinie na temat tego materiału docierają do Twoich uszu? Powiem szczerze, iż opinie są dosyć różne. Niektórym ludziom materiał bardzo się podoba, mówią że utwory są świetne, mają niezły klimat, a innym wprost przeciwnie. Najczęstsze zarzuty, z którymi się spotykam to barwa mojego głosu i brzmienie całości materiału. Co do wokalu to cóż, zdaję sobie sprawę z tego, że dysponuję głosem jakim dysponuję i sam bym w sumie chciał, by brzmiało to troszkę inaczej. Brzmienie albumu natomiast jest w sumie takie, jak sobie na początku założyłem, czyli ciemne i nieco płaskie, spotkałem się nawet z opiniami, że nieco "przymulone". Myślę jednak, że tego typu brzmienie pasuje do charakteru tej płyty, do emocji kogoś, kto wie, że ze stanu w którym się znajduje nie ma wyjścia i jest już tym wszystkim po prostu zmęczony...
Płytę wydało Beneath The Fog Productions. Jak wygląda wsparcie z ich strony? Kolejne wydawnictwa sygnowane GoS też pojawią się w ich barwach? Od wydania płyty upłynęło dopiero jakieś półtora miesiąca, więc na efekty działań wytwórni jeżeli chodzi o promocję materiału trzeba jeszcze troszkę poczekać, natomiast do tej pory kontakt i szeroko rozumiana współpraca układa się w porządku. Split z Drained (który już niedługo) prawie na pewno zostanie wydany również przez Beneath The Fog Productions. Myślę natomiast, że za wcześnie jest jeszcze, by mówić o ewentualnej dalszej współpracy z tą wytwórnią przy kolejnych wydawnictwach. Zobaczymy jak potoczą się sprawy.
Projekt powołałeś do istnienia w roku 2002. Na koncie masz trzy dema i "Travesty of a Human Being". Czemu dopiero w tym roku słuchacze doczekali się pełnego albumu? Zgadza się. Projekt mój istnieje już troszkę czasu, czyli nieco ponad siedem lat, a jego żywot rozpoczął się od wydanego w 2002 roku dema zatytułowanego po prostu "Garden Of Sadness", które zawierało jednak mocno różniącą się muzykę od tej, którą tworzę w tym momencie. Niedługo po nim odkryłem depresyjną odmianę black metalu i czerpiąc z niej muzyczne inspiracje nastąpił zdecydowany zwrot w tym kierunku. Myślałem nawet o tym, by przy okazji znacznej zmiany stylu powołać do życia nowy projekt i zaczynać w nim wszystko od zera, jednak postanowiłem, że skoro emocje w muzyce te same to właściwie nie ma takiej potrzeby. Od tamtej pory powstały jeszcze dwa dema, wydane w 2003 roku "...But Always Delusion" i w 2006 "Cage Of Glass", które mimo tego iż też troszkę różnią się od obecnego brzmienia, można już całkowicie wpisać w ten nurt. W sumie powiem szczerze, że sam nie wiem dlaczego już któryś z moich poprzednich materiałów nie został wypuszczony jako LP. Dlatego też to nie jest tak, że stawiam grubą kreskę między okresem dem, a momentem, w którym ukazał się pierwszy długogrający album. Myślę, że w sumie można je traktować jako pełnowartościowe materiały, z tą małą różnicą, że są nieco krótsze i wydane jedynie przeze mnie, bez współpracy z żadną wytwórnią.
Pracujesz obecnie nad splitem z Drained (nasza rozmowa odbyła się w październiku). Kiedy możemy się spodziewać tego wydawnictwa? Właściwie to praca nad tym splitem jest już w finalnej fazie i wszystko zmierza ku końcowi. Myślę, że proces wydawniczy przebiegnie w miarę sprawnie i materiał ukaże się jeszcze tego roku, najprawdopodobniej również pod szyldem Beneath The Fog Prod. Utwory, które przygotowałem na ten split, można w sumie powiedzieć, że są pod wieloma względami kontynuacją tych znajdujących się na płycie i jeżeli komuś mój długogrający debiut przypadł do gustu, może spokojnie sięgać po split z Drained, który, tak jak już mówiłem, powinien zostać wydany naprawdę niedługo. Ze strony Drained również można spodziewać się naprawdę dobrej porcji depresyjnej muzyki, która mimo iż troszeczkę różni się stylem od tego co ja gram, myślę iż klimatem pasuje bardzo dobrze.
Chciałbym porozmawiać chwilę o przesłaniu, jakie niesie Twoja muzyka. Co chcesz osiągnąć? Co pokazać ludziom? Słowo przesłanie kojarzy mi się z tym, że twórca muzyki chce słuchaczowi coś istotnego przekazać, przekonać go do jakiejś konkretnej idei, bądź też swoją twórczością otworzyć ludziom oczy na coś, co dla niego wydaje się ważne i słuszne. W takim rozumieniu Garden Of Sadness nie niesie za sobą żadnego przesłania, gdyż po prostu jest projektem bardzo osobistym, który został stworzony po to, by wyrzucić z siebie to co czuję. Ból, beznadziejność swojego położenia, rozczarowanie życiem i wszechogarniający smutek... Nie sprawia to, że jest mi jakoś zdecydowanie lepiej, ani na dobrą sprawę nic to w moim życiu nie zmienia, jednak pozwala się na pewien czas wyciszyć i uspokoić pewną część tych wszystkich negatywnych emocji. Chciałbym też zaznaczyć, że nie popieram i nie wyznaję panującego na scenie DSBM trendu "zabij się", nie mam zamiaru poprzez swoją muzykę "manipulować innymi w celu ich samounicestwienia" tak, jak to wiele innych zespołów/projektów grających w podobnym nurcie rzekomo postawiło sobie za "cel". Nie życzę nikomu samych porażek w życiu tylko dlatego, że ja sam je ponoszę i zdychania w męczarniach tylko dlatego, że ja nienawidzę życia. Oczywiście nie oznacza to, że jestem pozytywnie nastawiony do wszystkich ludzi, jednak nauczyłem się, że taka nienawiść do wszystkiego i wszystkich tylko jeszcze pogarsza moją sytuację...
"..całe życie jest tylko beznadziejnym pasmem bólu.." - to słowa z Twojej strony internetowej. Jak słuchacze mają je odbierać? Te słowa to również część tekstu jednego z utworów na nowej płycie. Jak słuchacze mają je odbierać? Najprościej w ten sposób, że tak o swoim życiu myśli ktoś, kto stworzył dźwięki, których oni teraz słuchają... Chcę przez to powiedzieć, że tak właśnie jest w moim przypadku, lecz nie narzucam komukolwiek by podchodził do tego w podobny sposób. Tyle jest definicji życia ile istnień ludzkich na tym świecie, a każdy swoją opinię o życiu buduje na podstawie tego, co mu los przynosi... Dla jednych życie jest radosnym okresem w którym się dobrze bawią, dla innych właśnie beznadziejnym pasmem bólu. Przy czym nie uważam, byśmy mieli zbyt duży wpływ na to co się z nami dzieje. Jesteśmy tylko zabawkami w rękach losu - z tym, że jednym los pozwala się śmiać, innym nakazuje płakać. Jeżeli ktoś wygłasza prawdy w stylu "każdy jest kowalem własnego losu" oraz "można wszystko w życiu zmienić, wystarczy chcieć" oznacza to dla mnie, że po prostu nigdy nie znalazł się w sytuacji naprawdę bez wyjścia, takiej, której nie można ani zmienić, ani zaakceptować...
Dzięki za rozmowę. Ja również dziękuję i pozdrawiam Ciebie oraz czytelników. Zapraszam do zapoznania się z moimi dźwiękami wszystkich tych, których życie nie nastraja zbyt optymistycznie...

interview for Dusk Forest webzine (june 2003):

Ten młody, chyba jeszcze mało komu nieznany, jednoosobowy projekt Marka z Siemianowic Śląskich jest czystą mieszanką klimatycznego black metalu z podniosłym doomem oraz lekką nutką gotyku. Utwory można bez problemu (jedyne, jakie powstały) ściągnąć ze strony,utwory.html... Poniżej znajduje się przebieg rozmowy z Markiem.
Chociaż to przynudzanie, ale powiedz, co zainspirowało Cię do stworzenia takiego projektu oraz jakie chciałeś dać nim przesłanie? Próbowałem już współtworzyć muzykę w kilku amatorskich kapelach, jednak za każdym razem okazywało się, że współpraca z innymi ludźmi nie jest tym, czego potrzebuję... W kwestii tworzenia muzyki najlepiej czuję się sam ze sobą, gdyż mam wtedy pełną kontrolę nad dźwiękami, oraz tym, co mam zamiar za ich pomocą przekazać... Muzyka jest odzwierciedleniem mojej duszy, to coś, co zostaje, gdy nic innego już nie ma... Dlatego też powstał ten projekt... Moja muzyka jest obrazem mojego smutku... Jeżeli miałbym już z kimś grać, to tylko z kimś, kto miałby podobne odczucia, myśli i spojrzenie na wszystko... Póki, co, nie znalazłem nikogo takiego... Dlatego gram sam...
Słyszałem, iż udzielasz się także w jakimś gotyckim zespole, co prawda nie znam jej nazwy, ale przybliż mi nieco informacji na jej temat? Nie, nie gram w żadnym gotyckim zespole. Oprócz Garden Of Sadness mam jeszcze jeden, dark ambientowy projekt, jednak jego utwory były dotychczas prezentowane tylko w gronie znajomych...
Twoje nagrania nagrywane są domowym sposobem, za pomocą komputera. Jakość ich nie razi zbytnią amatorszczyzną, natomiast klimat, jaki udało ci się wyprodukować ma w sobie to, nad czym pracują osoby już długo siedzące na scenie blackowej. Sprawia to wrażenie, iż masz już pewną wprawę w samodzielnym komponowaniu, wcale nie szablonowej czy prostej muzyki... Nie tworzę muzyki od wczoraj, ale nie mam też jakiegoś wielkiego doświadczenia w sprawach komponowania. Nigdy nie byłem biernym muzykiem, od samego początku mojej przygody z dźwiękami brałem się za tworzenie własnych rzeczy, nie grałem dziesiątek coverów, by opanować instrument. Nie zacząłem grać po to, by stać się wirtuozem, mistrzem techniki, lecz by wyrazić siebie. Nigdy nie próbowałem się uczyć gry, wszystko przyszło naturalnie. Osobiście twierdzę, że nie jestem zbyt dobry technicznie, a moje kompozycje... To niech już ocenią inni...
Chociaż jak w poprzednim pytaniu stwierdziłem, iż Twoja muzyka nie jest szablonowa, to gdybyś mógł wymienić grupy, które w twojej muzyce mają mały wpływ na układ nut... Czy tylko grupy blackowe są dla ciebie inspiracją? Jeżeli chodzi o muzykę, której słucham, rzeczywiście dominuje raczej black metal, choć oddalam się też czasem w inne, zupełnie niemetalowe rejony, jak np. dark ambient, czy dark techno. Kiedyś słuchałem sporo symfonicznego, black metalu, jednak chyba nastąpiło we mnie małe przesycenie tym gatunkiem. Jednak wciąż cenię Dimmu Borgir za klimat na ich pierwszych albumach. Mam też ogromny szacunek do Cezara z Christ Agony za każdą jego płytę. Lubię też Artrosis, Katatonię, Mortiisa. Lgnie mnie do smutnej, depresyjnej muzyki. Każdy słucha tego, co mu w duszy gra... A zespoły, których słucham w obecnej chwili najczęściej, to Forgotten Tomb, Shining, Abyssic Hate, Burzum...
Jak dokładnie wyglądał przebieg nagrywania tych czterech utworów. Co było najpierw i jak dogrywałeś odpowiednie partie? W jaki sposób udało ci się utworzyć tak wspaniały, końcowy efekt? Przed rozpoczęciem nagrywania nie miałem w głowie dokładnego obrazu utworów, a jedynie dość szczegółowy zarys. Niektóre rzeczy zostały dodane, bądź zmienione dopiero podczas procesu nagrywania. A sam proces rejestracji? Każdy instrument został nagrany z osobna, a całość zmiksowana na komputerze. Potem jeszcze tylko dodanie wokalu i utwory gotowe...
To pytanie, które teraz zadam ciekawi mnie najbardziej - otóż, sam nie mogłem nigdzie zdobyć słów piosenek, a usłyszeć słuchając, nie jest takim łatwym zabiegiem. Powiedz w skrócie o czym mówią twoje teksty i jakie mają przesłanie? Moje teksty są bardzo osobiste... Nie traktuję ich jako przesłania dla innych, lecz jako sposób na wyrażenie swych negatywnych uczuć... Tak w ogóle, nie są to typowe teksty napisane z myślą o muzyce, lecz wiersze, które powstawały niezależnie i dopiero gdzieś tam w procesie komponowania zbiegły się z muzyką. Tematami moich tekstów są ból, smutek, samotność...
Czy identyfikujesz się, z ostatnio bardzo modną nazistowską scenę black metalową? Jakie masz o niej zdanie? Nie, nie identyfikuję się i nie słucham raczej kapel z tego nurtu...
Na koniec zadaje już obowiązkowe pytanie - kiedy będę mógł zobaczyć Twoje nowe kompozycje i jeżeli je wydasz to będziesz myślał o bardziej profesjonalnej jej prezentacji? Drugi materiał został już w sumie nagrany jakiś czas temu. Może niedługo umieszczę go w necie razem z tamtymi kawałkami. Zawiera on trochę inną muzykę, bardziej depresyjną... Poza tym, przy jego nagrywaniu nie zostały wykorzystane klawisze, a teksty są dla odmiany po angielsku. Jeżeli chodzi o profesjonalną prezentację, to może następny materiał... Nie myślę jednak narazie o nim konkretnie, powstają jakieś tam luźne riffy... Nie robię nic na siłę, tworzę tylko wtedy, gdy czuję taką potrzebę... Czas pokaże... Pozdrawiam Cię i dzięki za wywiad!
/ Rozmawiał Pagan /

review of "cage of glass" from ANTROPOPHOBIA - (july 2015):

Garden of Sadness [Pol] - Cage of Glass [2006]
Ciekawy projekt z Siemianowic Śląskich. Tworzy to jedna osoba, niejaki Marek, znany również z ambientowego Algorithm ov Void. Otrzymujemy całkiem zgrabny depressive BM, w dodatku nie grany na jedno kopyto jak to często ma miejsce w tym podgatunku. Przygnębiające nuty.

review of "travesty of a human being" from MachineGun Zine nr 4 (december 2009):

Garden of Sadness – Travesty of a Human Being LP, 2009
Wydawać by się mogło, że muzyka depresyjna pogarsza tylko samopoczucie, wpędza w skrajne stany emocjonalne, prowadzi do samobójstw itp. Sądzę jednak, że odpowiednio zdystansowane podejście pozwala odszukać w takich dźwiękach dużo piękna i artyzmu. Z takim nastawieniem podszedłem do GoS. Album przy pierwszym odsłuchiwaniu może wydawać się monotonny, a utwory zbyt podobne do siebie - długie, powolne, smutne. Nie są jednak jednostajne i mimo tego, że żaden specjalnie się nie wyróżnia, każdy ma to coś, co czyni go autentycznym, wyjątkowym. Kojarzą mi się trochę z Burzum (album "Hvis..."). Melodie są przytłaczające i przejmujące, a wokale przypominają w pewien sposób Varga. Brzmienie jest mętne, jakby przymulone. Jeśli ktoś lubi ten rodzaj blacku, będzie zachwycony. Nie trzeba zgadzać się z poglądem, iż "całe życie jest tylko beznadziejnym pasmem bólu", by słuchać tej muzyki. Zaręczam.
9/10 dezel

review of "travesty of a human being" from RYM - (october 2009):

The soundtrack for your death-bed. Minimalistic and Hypnotizing Suicidal DSBM almost an drug-inspired atmosphere, the vocals sound more exhausted and hopeless this time like he is dying slowly from inside....and less "ultra-violent", I like it... This music is void without the right state of mind, this is not music for everyone, if you seek good production and perfect musicality look elsewhere, this music is more focues to reflect and more personal expression...which to me can be much more interesting then bands that focus more to get the perfect production and musicality but failing to deliver the emotional dimension within the music, this kind of music and one-band project is nothing more then atmosphere an emotional currents. If you are the right person you can easily sink into the these spheres and float with the currents that this music reflects...
4.5/5 Ekstasis